Posts Tagged ‘Culture’

LP – Imposible ba ito?

Saturday, June 20th, 2009

Bawat linggo ng LP na hindi ako nakakalahok naitatanong ko sa aking sarili kung imposible ba ito. LOL Salamat na lamang at ang aking mga proyekto ay tapos na at puede na ako ulit sumali ng mas madalas. Sa wakas eto na ang aking lahok para sa linggong ito sa temang:

IMPOSIBLE BA ITO?

(ang mga litrato sa itaas ay kuha sa tabi ng Manila Ocean Park – Manila Bay, ironic di ba? )

Nakalulungkot isipin at nakapanghihinayang talaga na ganito ang nangyayari sa ating kapaligiran. Napakayaman ng ating bansa kung yamang kalikasan din lang ang pag-uusapan subalit napakapobre ng ating mentalidad pagdating sa pangangalaga nito. Lahat ng ito ay kagagawan ng ISA. Isang supot, isang balot ng kendi, isang patpat ng pisbol, isang walang pakialam na tao. Pagsamasamahin natin ang bawat ISA na iyon, ganito ang ating kahahantungan.

Kawawa naman ang susunod na henerasyon. Baka manahin na lang nila ang isang buong dagat ng basura at kakarampot na tubig. Imposible ba itong bigyan ng solusyon? Palagay ko hindi. ISA lang naman ang kailangan di ba? Isang bata. Isang matanda. Isang mayaman. Isang mahirap. Isang may pinag-aralan. Isang mangmang. ISAng taong may pagmamahal at pagmamalasakit para sa ating bayan na ibubulsa ang maliit na basura at itatapon sa tamang basurahan. Alam ko ikaw yun kaibigan.

Hapi LP mga kapatid!

Micro SD

Friday, June 19th, 2009

I’d like to say thanks to Kate Hadfield who dropped by my blog and brought to my attention that my comments section was not working. I recently updated my wordpress version and doing so necessitates one deactivating ALL wordpress plugins and reactivating after the upgrade. I think I made a mistake reactivating one comment plugin that made the site a little wonky. I fixed it up and hopefully all’s well with my site.

On to other things, I was chatting with my niece the other day (actually, graveyard time) and she wanted my opinion regarding a few cell phone models she was looking at. I liked one in particular because of the high memory capacity (it included a micro sd external memory aside from the phone memory) and it also had a usb slot which can be quite helpful when downloading stuff on your phone. I don’t know if she has decided already but hopefully she will find a unit that matchers her needs.

Another thing that I did was update my odesk account and I took a couple of tests as well. Thankfully, I was happy with the results. Check out my little badges below. Pretty neat, huh?  I haven’t gotten any jobs over there yet but hopefully I will in the near future.

Be back for more in a bit!

oDesk Certified English (Sentence Structure) Expert

oDesk Certified English Spelling (U.S. Version) Professional

LP-Simula Pa Lamang

Thursday, May 7th, 2009

Pagkaraan na naman ng mahabang pagkawala, ako’y nagbabalik muli sa lingguhang pagbabahagi ng mga piling larawan sa LP. Parang angkop na angkop ang aking pakiramdam na tila ako’y nagsisimula sa simula kasi ang dami kong absent lagi. Ito’y dahil sa mga di maiiwasang kaganapan sa buhay na kailangang harapin. Mabuti na lang mahaba ang pasensya ng aking mga ka-litratista. :)

Sa linggong ito nais kong ibahagi ang isa sa mga pinagkaabalahan ko kung bakit ako’y parang kabuteng lulubog-lilitaw sa aking blog.

Ito ay mga larawang kuha ko sa PASINAYA sa CCP noong buwan ng Pebrero. Ang PASINAYA ay isang taunang selebrasyon na ginaganap sa Cultural Center of the Philippines na naghuhudyat ng pagsisimula ng isang buong taong pagtatanghal ng iba’t ibang sining. Ito ay isang araw ng pagdiriwang na kinabibilangan ng mga piling pagtatanghal sa larangan ng pag-awit, pag-sayaw, tugtog at lahat na ng klaseng sining para magkaroon ng sapat na kaalaman at kamalayan ang ating mga kababayan sa natatanging yaman ng ating kultura.

(Philippine Madrigal Singers)

(Ballet Manila Dance Company)

(CCP Open House Pasinaya Banner – Star Theatre)

Salamat sa pagbisita. :D Ating itaguyod ang ating kultura. Katulad ng nasa awitin ni Manny Pacquiao isang karangalan ang maging isang Filipino “…Sa lupa kong sinilangan. Pilipino, Pilipino, Pilipino. Ang lahi ko!

Maligayang LP sa lahat!

Kapusong totoo

Thursday, February 12th, 2009

LP-Puso

Sa aming paglalayag noong kapaskuhan, binalak naming pumunta sana sa Geothermal Power Plant sa Mt. Apo para ipakita sa aming mga tsikiting ang pangalawang pinakamalaking planta ng alternatibong enerhiyang geothermal sa buong mundo subalit nasa kalahati pa lang kami ng aming biyahe ay di na nakayanan ng aming sasakyan ang biyahe at unti-unti na syang naghingalo at nawalan ng “power” kaya kami ay napilitang huminto sa tabing daan. Kami pala ay napadpad na sa boundary ng Kidapawan, Cotabato at sa aming pagkagulat, mayroon palang magandang pahingahan na pang-turista dito kaya ang aming pagka-unsyami at panghihinayang ay medyo parang nabuhusan na ng malamig na tubig.

Dito ko natagpuan ang kakaibang puno na ito na aking pinagdiskitahan. Labis akong naaliw kasi dahil ang hugis at pagbagsak ng mga dahon nya ay tila hugis puso kaya siya ay talagang aking piniktyuran. Ako ay napangiti sa aking sarili at tunay na namangha – may ‘sense of humor’ din pala ang Dakilang Maylikha. Kahit saan, kahit kailan sa kahit anong paraan puede syang magsalita, magparamdam na lab naman nya kami – kunsuelo de amor kahit kami ay nasiraan ng sasakyan.  :) 

Makigulo sa mga kapusong ka-LP! Tara lets na (iklik ang kamera para makisali):
 

 

Pasinaya 2009 sa CCP atbp.

Thursday, February 5th, 2009

I’m in a blogging mood this morning so I think I’ll update my blog a bit and then some. I’ve been out the past few days coz my in-laws were here for a visit and I had a few layout jobs to finish for TDS (The Daily Scrapper) and some friends as well. I was also invited by a friend to photoshoot for her at the CCP’s Pasinaya last Sunday. We met at Festival Mall Alabang right after our Sunday Service here in Sta. Rosa and me and my family  rushed to Alabang to meet her at Starbucks Festi. Thank God for convenient coffee franchises! It makes meet ups so much easier.

We arrived at the CCP early for rehearsals and blocking. Fortunately, I had the chance to practice my shots and test my camera’s settings before my friend’s ballet company came on. I’m not done with all the editing, but I am quite happy with the shots I took this time. The photography class I took last year has helped me a lot and I’m slowly taking ownership of my little Oly. :) Here are a few of the shots I took during the event. Most of them taken with these settings (except the outdoor shots) with my Olympus E410 :

Shutter priority 1/100,ISO 1600, F4, no flash

The colors of PASINAYA at the Star Theatre backstage entrance

A Ballet Philippines poster on the sidewalk

A few shots from Ballet Manila’s version of High School Musical

(i like how the basketballs are suspended in mid-air in this shot) :)

here’s another one:

and here’s one of my faves, i love how the hair and the skirt swirl was captured :

this is the last one I’ve post-processed, the Madrigal Singers, the Philharmonic Orchestra and one of the company members of Ballet Philippines in mid-air:

Hopefully, I can work on more of the shots I took this weekend. So that’s it, pansit! Catch y’all later!

Mahilig ka ba sa Twilight?

Thursday, February 5th, 2009

LP-Tsokolate

Kung ikaw ay isa sa mga libo-libong(? pero di ako kasali dun) tao na nakabasa ng aklat na Twilight o dili kaya ay nakapanood ng pelikulang ito baka sakaling makahiligan mo ang lahok ko sa linggong ito. Ito ang mga paniking kulay tsokolate na matatagpuan sa kuweba sa Samal Island. Talaga namang kikiligin ka at hihimatayin sa kakaibang amoy nila – makapigil hininga talaga! Kailangan mong pigilang huminga kasi baka bumaliktad ang iyong sikmura sa sangsang ng amoy nila. Pero sa tutoo lang, ka-kyut naman sila sa malapitan, di ba? Baka isa sa kanila yung bida sa Twilight, no? Papa-kiss ka ba?

Samal_09

Samal_01

Samal_10

Sali na kayo!

Si Lila

Sunday, February 1st, 2009

LP- Lila

Ito si Lila, isang di pangkaraniwang bulaklak na natagpuan ko sa gilid ng daan. Nakayuko… nakatungo… parang di nya alam na siya ay kakaiba… na ang kulay niya ay kulay ng mga hari at reyna. Di nya alam na siya’y mahalaga at may silbi ang kanyang buhay. Tila baga mayroon siyang pilit inaabot… ang kanyang maninipis na brasong tila sabik sa yakap at pagmamahal… nangungulila… naghahanap ng kasagutan. Sana balang araw ay mamulat ang kanyang kaisipan na siya ay mahalaga… siya ay maharlika… may silbi at nakatadhana para sa isang di pangkaraniwang kinabukasan.

Ako, madalas kong makalimutan na ako’y nilikha ng Maykapal bilang isang lila. Sa aking isipan ako ay hindi lila, kung hindi isang alila… sunod-sunuran na lang sa hampas ng hangin. Sana ay lagi kong maalala na ang bawat tao ay nilikha ng may kabuluhan, may patutunguhan, may kinabukasan. Ikaw anong palagay mo? Lila o Alila?

Sali na sa Litratong Pinoy, kaibigan!

 

 

Ang makulay na pagbabalik ko sa LP

Thursday, January 22nd, 2009

Matagal tagal na ding panahon mula nang ako’y huling lumahok sa lingguhang pagbabahagi ng mga larawan sa LP. May iba-iba kasing panahon at kulay ang buhay ng tao. Nag-iiba ang mga nakagawian at may mga pagbabagong hindi maiiwasan. Bagamat sa aking pakiramdam ako ay naging prodigal pansamantala, may mga araw na iniisip ko kung kailan ako magkakapanahon na makalahok na muli dahil ito ay naging bahagi na ng aking buhay. Kaya mga kapatid kong ka-LP pipilitin kong makabawi sa mga “homework” ngayong taong ito. Pasensya na lamang po mga klasmeyt pero kahit naman po ako’y absent di ko naman po inalis ang aking LP id dito sa aking tahanan sa internet.  Kung inyo pong mamarapatin, narito po ang aking mga lahok – para sa linggong ito at para na din sa nakaraan. Ito ay ilan sa mga eksena sa makulay kong daigdig.

Narito ang aking mga lahok para sa mga nakaraang linggo:

LP-Pula 

Ito marahil ang pinakasikat na pula sa buong mundo. Kahit saan, kahit kailan kasama sa mga pagsasalo, saksi sa mga kabanata ng ating buhay, malungkot man o masaya. Nakakadagdag buhay daw ito, ika nga. Pero sa aking sariling pagkakaalam, ito ay tunay na nakakadagdag balakang.

(kuha sa Sampaguita Gardens sa Aklan kung saan makikita ang Precious Moments na mga manika)

LP-Asul

Ang kulay asul karaniwan ay sumisimbolo ng kapayapaan, kahinahunan at katahimikan. Subalit pag ito ay nahaluan ng kulay itim ito ay nagiging madilim at maaring magpahiwatig ng kalungkutan o nagbabadyang bagyo. 

(kuha sa Boracay  noong nakaraang Oktubre 2008)

at para sa linggong ito narito ang aking lahok

LP-Kahel

Ang paglubog ng araw ay sumisimbolo ng pagtatapos o pagwawakas, pamamaalam at pagpapahinga mula sa isang araw ng gawain. Minsan malungkot isipin ang pagtatapos subalit mayroon din syang angking kakaibang kagandahan na nagbibigay kapayapaan sa kalooban… ang unti-unting paglaho ng araw ay nagbibigay daan para ang liwanag naman ng buwan ang syang maging tanglaw sa dilim. Kung hindi lulubog ang araw, hindi mo makikita ang buwan at ang mga bituin, di ba?

(kuha sa Boracay noong Oktubre 2008)

Pasensya na mga ka-LP ha, pero sana tuloy-tuloy na ulit ako sa pagsali linggo- linggo.

Para sa mga nais lumahok sa lingguhang pagbabahagi ng mga larawan at mga piling akda sa sarili nating wika sumali na kayo sa Litratong Pinoy. 

Home for the holidays – Christmas in Davao

Friday, December 12th, 2008

Every year, well almost every year really, we try to go home and spend Christmas with the grandparents. My kids look forward to this annual trip because it’s a time to take a break from the school and work related things we do and replace it with the parties, get-togethers and reunions and all the jam-packed activities already scheduled in advance. Not much difference huh except that doing the latter “expands your horizon” or better yet “expands you horizontally” in so many ways. LOL  It’s a break from washing dishes, doing the laundry, clearing up the dining table and all the mundane household chores that we do as a family because we don’t have househelp. Don’t we all need that? I do – BIGTIME!

Anyway, I thought I’d share a few pics from our trip last year. The kids love that the whole place is decorated. I don’t do any decorations in our house anymore because we’re away for the most part of the holidays. It makes for fun pics as well without the cleanup. hahaha These are SOOC so no post processing – (had no time to open up the editing software – tamad!) Here they are:

the foyer: Welcome, come on in!

Welcome! (this is the foyer)

in my MIL’s garden there are pointsettias year round

and here’s a glimpse of the hallway where the Christmas tree was last year

So that’s it for now – will be back in a bit to finish up my bloggie duties and then maybe I can start packing.

Cinderella goes to CCP

Friday, August 8th, 2008

We had the opportunity to watch Lea Salonga as Cinderella at the CCP just recently. A close family friend was so generous and kind enough to get us front row (actually second row from the front) orchestra tickets at the very last minute and so we got to enjoy the show right in front of our very noses. We got to drive up the ramp and use the main entrance instead of the side stairs through the Little Theatre. We were greeted at the lobby with a couple of  booths that were selling souvenir items like souvenir programs, glass slipper pendants, company logo shirts, the soundtrack album etc. etc.

When we got inside I was in awe of the set. It was so beautiful… especially the pumpkin carriage. Amazing! The sound was good, the costumes were great, the orchestra flawless and of course, Lea and the whole cast were excellent. Another Pinoy to be proud of. Sitting in the front row I also got to observe what was happening in the wings and I have to say it was really professional – no stray cast members waiting for their cue. None of the props were in sight until it was time for them to be pulled onstage and the backstage crew were really pro – the transitions between scenes were seamless.  Excellent! 

I never really expected that we could watch the show. I wanted to but it wasn’t in our budget but God is good. He makes even silly wishes come true. I leave you with this SOOC shots I took during the curtain call.